Sunday, October 30, 2016

62- அத்வைதம் வென்றேனோ எம்பெருமானைப் போலே

அத்வைதம் என்பது இரண்டற்ற நிலை

ஜீவனும், இறைவனும் (ஜீவாத்மா, பரமாத்மா) ஒன்று தான்..வேறு அல்ல..சகுல உயிர்களுக்கும் பொதுவாக ஆத்மா விளங்குகிறது

நான் தான் பிரம்மம் என்ற அத்வைத  தத்துவம் ராமானுஜருக்கு திகைப்பூட்டியது

நானே பிரம்மம் என்று இருந்து விட்டால் கடவுள் வணக்கத்திற்கு வகை ஏது...பக்திக்கு இடம் ஏது.தன்னைவிட மேலான பரம்பொருள் என ஜீவன் உணர்ந்தால்தான் அந்த பரம் பொருளை வணங்க வேண்டும்..முக்தியடைய வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஜீவனுக்கு ஏற்படும்.

பிரம்மம் தான் எல்லாம்..அதனால் ராமானுஜர் விசிஷ்டாத்வைதம் என்ர தன் கொள்கையை பரப்பி வந்தார்

அப்போது வடநாட்டில் யக்ஞமூர்த்தி என்ற பெரும்புலவர் இருந்தார். அவர் அத்வைத நெறியை வலியுறுத்தி வந்தார். ராமானுஜருடன் வாதாட யக்ஞமூர்த்தி திருவரங்கத்திற்கு வந்தார். யக்ஞமூர்த்தி நிரம்பக் கற்ற துறவி. வாதத்திறமை மிக்கவர்.

வாதப்போரின் நிபந்தனைப்படி, யக்ஞமூர்த்தி, தான் தோல்வி அடைந்தால் தன் பெயரை மாற்றி, ராமானுஜரின் பெயரை வைத்துக் கொள்வதாகக் கூறினார். அத்துடன், ‘‘நான் ராமானுஜரின் பாதுகைகளைச் சுமப்பேன்’’ என்றும் கூறினார். ராமானுஜர், ‘‘நான் தோற்றால் எனது நூல்களைக் கையால் தொடமாட்டேன்’’ என்றார். வாதம் பதினெட்டு நாட்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்றது. பதினேழாம் நாள் நிலவரப்படி யக்ஞமூர்த்தியின் பக்கம் ஓங்கி நின்றது.

  அன்றிரவு ராமானுஜர் திருவமுது செய்யாமல் இருந்தார். ஆழ்வார்கள் வளர்த்த திருமால் நெறி தன்னால் தோல்வி அடையாமல் காத்திடப் பெருமாளிடம் வேண்டினார். பெருமாளும் ராமானுஜரின் கனவில் தோன்றினார். உமக்கு, ‘‘இன்னுமொரு சீடனைத் தந்தருள்வோம்!’’ என்று குறிப்பாகக் கூறியருளினார். பதினேழாம் நாளிலேயே யக்ஞமூர்த்தி தன்னுடைய வாதத்தை நிறைவு செய்து விட்டார். பதினெட்டாம் நாள், ராமானுஜர் பல்வேறு சான்றுகளுடன் வாதாடினார். இறுதியில் வெற்றி வாகையும் சூடினார்.


அந்த எம்பெருமானைப் போல வாதாடி அத்வைதம் வென்றவளா நான்? என் கிறாள் திருக்கோளூர்ப் பெண்

Friday, October 28, 2016

61- அவன் வேண்டாம் என்றேனோ ஆழ்வானைப் போலே

சோழ மன்னன் தொல்லைகளை பொறுக்க முடியாமல் ராமானுஜர் கர்நாடகாவில் உள்ள திருநாராயணபுரத்திற்கு சென்று விடுகிறார்.

பெரிய நம்பிகள் இறந்தது, கூரத்தாழ்வார் பார்வை இழந்தது எல்லாம் முதல் அத்தியாயத்தில் பார்த்தோம்

பெரிய நம்பிகளின் இறுதிச் சடங்குகளை முடித்து விட்டு ஸ்ரீரங்கம் வந்தடைந்தார் கூரத்தாழ்வார்

ராமானுஜரும் அங்கு இல்லாததால் அவர் மனம் மிகவும் வேதனைப்பட்டது.ஆறுதல் வேண்டி ஸ்ரீரங்கம் கோயிலுக்கு ஸ்ரீரங்கநாதரை தரிசிக்கச் சென்றார்

ராமானுஜருக்கு நெருக்கமானவர்கள் யார் வந்தாலும் கோயிலுக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது என்று சோழ மன்னன் கட்டளை இட்டிருந்தான்

ஆகவே கோயில் வாயில் காப்பான் ஒருவன் அவரை உள்ளே விட மறுத்து விட்டான்

ஆனால் வேறொரு காப்பாளனோ, "ராமானுஜருக்கு இவர் வேண்டியவராய் இருந்தாலும், இவர் நல்லவர்.இவரை உள்ளே அனுமதிக்கலாம்' என்றபடியே அவரை கோயிலுக்குள் செல்ல அனுமதித்தான்

ஆனால் கூரத்தாழ்வார் சொன்னார்,"ராமானுஜருடன் பழக்கம் உள்லவன் என்பதால் கோயிலுக்குள் அனுமதிக்கிறேன் என்றால்..உள்ளே செல்கிறேன்.அதைவிட்டு..வேறு எந்த காரனத்தாலும் உள்ளே செல்ல அனுமதிக் கொடுத்தால்..அப்படியாயினும் உள்ளே சென்று எம்பெருமானை த்ரிசிக்க வேண்டாம்"

என்று சொல்லி விட்டு கூரத்தாழ்வார் வெளியேறினார்

அதுபோல நான் ஆசார்யாருக்கு வேண்டியவள் என்று கூறிவிட்டு அவன் வேண்டாம் என்றேனா..இல்லையே..அதனால் திருக்கோளூற் விட்டுச் செல்கிறேன் அன்றாள் அப்பெண்

60- அவன் போனானென்றேனோ மாருதியாண்டான் போலே

சோழ மன்னனின் தொல்லைகள் பொறுக்க முடியாமல் ராமானுஜர், ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து, கர்நாடகாவில் இருந்த திருநாராயணபுரத்திற்கு வந்து தங்கியிருந்தார்.ஆனால் அவரால், ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதரையும், கூரத்தாழ்வாரையும், பெரியநம்பிகளையும் மறக்க இயலவில்லை

ராமானுஜருக்கு மாருதியாண்டான் என்றொரு சிஷ்யன் இருந்தான்.அவன், அவ்வப்போது ஸ்ரீரங்கம் சென்று அங்கு கூரத்தாழ்வாரையும், பெரிய நம்பிகளையும் பார்த்து செய்திகளை அறிந்து வந்து ராமானுஜரிடம் கூறுவான்.அதுபோல ராமனுஜர் சொல்வதை அவர்கலீடம் சென்று உரைப்பான்

இதற்கிடையே, சோழ மன்னனுக்கு கழுத்தில் ஒரு பெரிய கட்டி வந்துஇறந்தான். மக்கள் அதனால் அவனை கிருமி பாண்டியன் என்பர்

அந்தச் செய்தியை அறிந்தான் மாருதியாண்டான்.அதேபோன்று, பெரிய நம்பிகள் இறந்த செய்தி, ஆழ்வார் கண்பார்வை இழந்தது எல்லாம் கேள்விப் பட்டு அச் செய்திகளை ராமானுஜருக்குத் தெரிவிக்க திருநாராயணபுரம் வந்தான்

ராமானுஜரைக் கண்டதும் "அவன் போனான்" (சோழமன்னன் இறந்தான்) என்பதைக் கூறினான்.ராமானுஜர் மகிழ்ந்தார்.

பின்னர், பெரிய நம்பிகள், கூரத்தாழ்வார் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு மனம் வருந்தினார்

பின்னர், ஸ்ரீரங்கம் வந்தார்

மாருதியாண்டான் போல, "அவன் போனானேன்றேனொ" .இல்லாத நான் திருக்கோளூரை விட்டுப் போனால் என்ன என் கிறாள் திருக்கோளூர்ப் பெண்

நெடுந்தூரம் போனேனோ நாதமுனியைப் போலே- 59

நாதமுனியின் பெயர் ரங்கநாதமிஷ்ரர் ஆகும்

யோகவித்தை,தேவகான இசை ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்கியவர் இவர்.ஆகவே, இவரை திருவரங்கநாத முனிவர் என்று அழைத்தனர்.அதுவே நாதமுனியாயிற்று.

இவர் கிபி 824 ஆம் ஆண்டு வீரநாராயணபுரத்தில் பிறந்தவர் (இப்போதைய காட்டுமன்னார்கோயில்)

இவர் நம்மாழ்வாரை வரவழைத்து பாசுரங்களைப் பெற்றார் .இவர் இல்லையெனில் நாலாயிர திவ்விய பிரபந்த பாசுரங்கள் காணாமல் போயிருக்கும்

இவர் ஸ்ரீராமன் மேல் அளவு கடந்த பக்தியைக் கொண்டவர்.எல்லாவற்றிலும் இறைவனைக் காணுபவர்

ஒருநாள், அவர் யோக நிஷ்டையில் இருந்த போது, சோழ மன்னன் இவரைக் காண வந்தான்.ஆனால், பார்க்க முடியாமல் திரும்பினான்.பின், அதை அறிந்த நாதமுனியார் , சோழனின் தலைநகரமான கங்கை கொண்ட சோழபுரம் வரை மன்னனைக் காண நடந்தே  சென்றார்.இவரது இச்செயலைப் பற்றி சிஷ்யர்கள் கேட்ட போது ..தான் மன்னனை, கிருஷ்ணனாகவே எண்ணுவதாகக் கூறினார்

மற்றொரு முறை இவர் தியானத்தில் இருந்தார்.அப்போது இரு மனிதர்கள் (மிருகங்களைப் பழக்குபவர்கள்), ஒரு பெண்,குரங்குடன் வந்தனர்.இவரைப் பார்க்க முடியாமல் திரும்பினர்.விஷயம் அறிந்த இவர், ஸ்ரீராமன், லட்சுமணன், சீதா பிராட்டி, அனுமன் ஆகியோரே அவர்கள் என அவர்களைத் தேடி கங்கை கொண்ட சோழபுரம் நோக்கி நடந்தே சென்றார்

அவர்களைக் காண முடியாது வருந்தினார்..அந்த இடத்திலேயே உயிரிழ்ந்தார்,

அது போல எம்பெருமானைக் காண  நெடுந்தூரம் போனேனோ  நாதமுனியைப் போலே என்றாள் திருக்கோளூர்ப் பெண்

Thursday, October 27, 2016

நில்லென்றெனப் பெற்றேனோ இடையற்றூர் நம்பியைப்போலே - 58

இடையற்றூர் என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவர் இடையற்றூர் நம்பி.

இவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் நடைபெறும் பிரம்மோற்சவத்திற்கு தவறாமல் முதல்நாளே சென்று, கடைசி நாள் உற்சவம் முடியும் நாள்வரை அங்கேயே இருப்பார்.

பின்னர், திரும்பி வந்தும் அது பற்றியே பேசிக் கொண்டிருப்பார்.

அவருக்கு நூறு வயது ஆனாது.உடல் தளர்ந்தது.அதனால் அம்முறை பிரம்மோற்சவத்திற்கு முதல்நாளே அவரால் செல்ல இயலவில்லை.ஆ றாவது நாள்தான் அவர் அங்கு சென்றடைந்தார்.ஒரு தூணில் சாய்ந்து நின்று கொண்டு நம்பெருமானை தரிசித்தார்

நம்பெருமாளும் ,பவனி வரும்போது  அவரைப் பார்த்து"முதல்நாளே வரும் நீ ஏன் இம்முறை ஆறாம் நாள் வந்தாய்?"என வினவினார்

அதற்கு இடையற்றூர் நம்பி, தன் உடல்நிலையேக் காரணம் என்றார்.

அதைக்கேட்ட நம்பெருமாள்.."சரி...இனிமேல் நீ இங்கேயே நில் (இரு)" என்ற நம்பெருமாள் அடுத்தத் தெருவிற்கு பவனி செல்கையில், இடையற்றூர் நம்பி நின்ற இடத்திலேயே உயிரிழ்ந்தார்.

என்னை அதுபோல எம்பெருமான் நில் என்று சொல்லப் பெற்றேனா இடையற்றூர் நம்பியைப் போலே..என்கிறாள் திருக்கோளூற்ப் பெண்  

Wednesday, October 26, 2016

இருமிடறு பிடித்தேனோ செல்வப்பிள்ளையைப் போலே - 57

திருநாராயணபுரம் உற்சவர் செல்வநாராயணனின் சிலை, ஒரு சமயம் டில்லி பாதுஷாவிடம் இருந்தது.பாதுஷாவின் மகளுக்கு நாராயணன் மீது அளவுகடந்த பக்தி

ராமானுஜர் உற்சவரை மீட்க பாதுஷாவின் அரண்மனைக்குப் போனார்.அவர் சென்ற சமயம் இளவரசி அரண்மனையில் இல்லை.பாதுஷாவின் அனுமதியுடன் இளவரசியின் அந்தப்புரத்திற்குச் சென்று அங்கு செல்வநாராயணனின் விக்கிரகத்தைக் கண்டார்.

அவர் கண்களில் ஆனந்தக்கண்ணீர் பெருகியது.இதோ..என் செல்வப்பிள்ளை என உரக்கக் கத்தினார்

அந்தச் சிலை உடனே சின்னஞ்சிறு கண்ணனாக மாறியது.தன் சின்னஞ்சிறு   பாதங்களில் சலங்கை ஒலி ஒலிக்க...ராமானுஜரின் மடியில் ஏறி அமர்ந்து தன் இரு பிஞ்சுக் கரங்களால்..அவர் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டது

அதுபோல இரு (கைகளால்)மிடறு (கழுத்து) பிடித்தேனோ செல்வப் பிள்ளையைப்போலே என ராமானுஜரிடமே திருக்கோளூர்ப் பெண் சொல்லிவிட்டு..இல்லையே ஆகவே இங்கு தங்க தனக்கு என்ன் தகுதி இருக்கிறது என்றாள்

(ராமானுஜரின் மடியில் இருந்த குழந்தை  பின் விக்கிரகமானது.அதை அவர் திருநாராயணர் கோவிலுக்கு எடுத்து வந்தார்.பாதுஷாவின் மகள் பின்னர் பெருமாளைத் தேடி வந்துநாராயணபுரத்தில் செல்வநாராயணப் பெருமாளின் திருவடியில் ஐக்கியமானாள்.மூலவரின் பாதத்தில் வரநந்தினி என்ற  பெயரில் இருப்பதாக ஐதீகம்.வரநந்தினியை பீபீ நாச்ச்சியார் என்பர் உள்ளூர் மக்கள்,இக்கோயிலில் ராமானுஜரும் உபதேச முத்திரையுடன் காட்சியளிக்கிறார்)  

இங்கு பால் பொங்கும் என்றேனோ வடுகனம்பியைப் போலே - 56

வடுகநம்பி ஸ்ரீராமாநுஜரின் முதன்மைச் சீடர்களில் ஒருவர்.ராமானுஜருக்கு தொண்டு செய்வதையே தனது வாழ்க்கையாக மாற்றிக் கொண்டார்.ராமானுஜர் இவரது பாதங்களில் தனது கால்களை நீட்டியபடி தனது இறுதி மூச்சை விட்ட பெருமை வடுகனம்பிக்கு உண்டு

ஸ்ரீரங்கநாதருக்கு ரங்கநாதன் என்று பெயர்.உற்சவருக்கு நம்பெருமாள் என்று பெயர்.ஒருமுறை ராமானுஜர் நம்பெருமானின் கண்ணழகில் மயங்கி, "வடுகா..நம்பெருமானின் கண்களைப் பார்," என்றார்.

ராமானுஜரைத் தவிர வேறு எவரையும் ரசித்தறியா வடுகநம்பி,அவரைப் பார்த்தபடியே, "என் அமுதனைக் கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே" என்று சொல்லி அவரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்


இப்படிப்பட்ட வடுகநம்பி ஒருமுறை பாய் காய்ச்சிக் கொண்டிருந்தார்.அப்போது நம்பெருமாள் திருவீதி புறப்பாடு சென்று கொண்டிருந்தது.

ராமானுஜர், "வடுகா..நம்பெருமானைக் காணக் கண் கோடி வேண்டும்.விரைந்து வா" என்றார்

அங்கு வந்து உம்பெருமாளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால்,இங்கு நம்பெருமாளுக்கு யார் பால் காய்ச்சுவார்கள்" என்று கேட்டார்.வடுகநம்பி.

அவரைப் பொறுத்தவரை ராமாநுஜரே நம்பெருமாள்

அந்த வடுகநம்பியைப் போல ஆசார்ய பக்தியில், பெருமாளையும் மறந்து, "இங்கு பால் பொங்கும் என்றேனா"(இல்லையே!).பின் நான் இங்கு ஏன் இருக்க வேண்டும் என்றாள் திருக்கோளூர்ப் பெண்